Sylwan publikuje oryginalne prace naukowe, artykuły przeglądowe i krótkie doniesienia dotyczące badań leśnych i istotnych problemów leśnictwa w lasach strefy umiarkowanej i sub-borealnej.

Sylwan to najstarsze leśne czasopismo naukowe w Polsce i na świecie, organ naukowy Polskiego Towarzystwa Leśnego. Ukazuje się, z małymi przerwami od 1820 roku. Pełni ważną rolę edukacyjną i popularyzatorską, podnosząc poziom wiedzy leśników oraz naukową, stale publikując wyniki najnowszych badań z różnych dziedzin nauk leśnych. Okładkę i stronę tytułową najstarszych wydań oraz zeszytów od 1953 zdobi rycina twarzy Silvanusa – rzymskiego bożka lasów i dzikiej przyrody. Przez cały okres wydawania opublikowano w Sylwanie około 13,5 tysiąca rozpraw naukowych, artykułów i doniesień.

W historii czasopisma można wyróżnić trzy okresy:
Okres I (1820-1858)
Inicjatorami utworzenia czasopisma byli ówcześni organizatorzy służby lasów rządowych na terenie Królestwa Polskiego (Kongresowego), pozostającego pod zaborem rosyjskim: Ludwik Plater, dyrektor generalny lasów rządowych, Juliusz Brinken, naczelny nadleśniczy i Hipolit Cieleski, sekretarz Wydziału Lasów Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. W początkowym okresie istnienia w Sylwanie ukazały się 34 roczniki czasopisma w 24 tomach. Zamieszczano w nim rozprawy naukowe z zakresu leśnictwa, zarządzenia Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, sprawującej nadzór nad lasami rządowymi i protektorat nad czasopismem, informacje o administracji lasów rządowych Królestwa Kongresowego oraz kalendarz leśny. Publikowano prace ze wszystkich dziedzin leśnictwa, zwłaszcza dotyczące metod zagospodarowania lasu, oparte często na publikacjach leśników niemieckich, szwajcarskich i francuskich. Po powstaniu listopadowym, pozbawiony poparcia rządowego, Sylwan zaczął ukazywać się nieregularnie i z przerwami. Od 1835 roku do 1858 roku, kiedy to przestał się ukazywać przez okres kolejnych 24 lat, był wydawany przez prywatną spółkę leśników.

Okres II (1883-1939)
Pismo zostało reaktywowane w Galicji jako organ Galicyjskiego Towarzystwa Leśnego, utworzonego w 1882 roku. W tym okresie treści Sylwana obejmowały m. in.: utrzymanie stanu lasu i podniesienie poziomu gospodarki leśnej w Galicji, pogłębianie wiedzy fachowej oraz dbałość o interesy zawodowe leśników. W Sylwanie publikowano artykuły dotyczące przyrodniczych podstaw leśnictwa i hodowli lasu, ekonomiki i polityki leśnej, zagadnień urządzeniowych i dendrometrycznych, ochrony lasu, ochrony przyrody oraz użytkowania i transportu w lesie, a także materiały z historii leśnictwa oraz aktualności z dziedziny leśnictwa z innych krajów europejskich. Na ogólnopolskim zjeździe leśników w 1907 uznano czasopismo za nieoficjalny organ leśników wszystkich zaborów. I wojna światowa spowodowała przerwę w wydawaniu.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, w związku ze zmianami w organizacji Galicyjskiego Towarzystwa Leśnego, Sylwan stał się na krótko organem Małopolskiego Towarzystwa Leśnego, a od 1925 - Polskiego Towarzystwa Leśnego z siedzibą we Lwowie i z zasięgiem na cały kraj. Od roku 1936 Sylwan zaczął się ukazywać w dwóch seriach: A - rozprawy naukowe i B - artykuły i sprawy Towarzystwa. Czasopismo kontynuowało zadania wytyczone w poprzednim okresie, reprezentowało interesy leśników i właścicieli lasów prywatnych. Rosła też jego rola jako miejsca druku rozpraw naukowych, zwłaszcza od połowy lat dwudziestych XX w., kiedy to wydrukowano w nim 8 prac doktorskich i habilitacyjnych, w większości ze Lwowa.
Łącznie w okresie 1883 – 1939 ukazało się 57 roczników Sylwana, o kolejnej numeracji 1-57, bez nawiązywania do numeracji z poprzedniego okresu.

Okres III (od 1947)
Pierwszy zeszyt po II wojnie światowej ukazał się w Krakowie jako kwartalnik Polskiego Naukowego Towarzystwa Leśnego. Zmieniono numerację roczników Sylwana, tak aby stanowiła kontynuację od 1 rocznika z 1820 roku. Od 1955 roku Sylwan był wydawany jako miesięcznik Wydziału Nauk Rolniczych PAN i Polskiego Towarzystwa Leśnego, a od 1966 – ponownie tylko Polskiego Towarzystwa Leśnego. W całym trzecim okresie, do końca 2020 roku, ukazały się 74 roczniki czasopisma.
Obecnie Sylwan ukazuje się regularnie jako miesięcznik w nakładzie 1200 egzemplarzy, w języku polskim oraz z abstraktem w języku angielskim. Ogólny nadzór nad wydawaniem Sylwana sprawuje Zarząd Główny PTL i jego przewodniczący.
Czasopismo jest indeksowane przez Science Citation Index Expanded (SciSearch), Journal Citation Reports/Scence Edition, CAB International oraz Polish Scientific Journal Contents, IndexCopernicus Journal Master List. Według Journal Citation Reports, pismo miało w 2018 r. impact factor 0,691, a w 2019 0,624. Aktualna ranga (2021) na liście Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego wynosi 40 punktów.
W roku jubileuszu 200. lecia czasopisma ukazał się specjalny numer (12/2020), prezentujący zarówno historię czasopisma jak i przegląd jego bogatego dorobku w najważniejszych dziedzinach nauk leśnych i przyrodniczych: hodowli lasu, ochrony lasu, ochrony przyrody, urządzania i użytkowania lasu.

Redaktorzy naczelni czasopisma
Juliusz Brinken (Brincken) : lata 1820-1833
Hipolit Cieleski (Cielecki) : lata 1834-1841
Kazimierz Glinka-Janczewski: lata 1841-1858
Aleksander Nowicki: lata 1883-1886
Władysław Tyniecki: lata 1887-1891, 1896-1904
Kaźmirz Acht (Kazimierz Tarłowski) : lata 1892-1895
Stanisław Sokołowski: lata 1905-1919
Szymon Wierdak: lata 1920-1939, 1947
Wacław Niedziałkowski: lata 1948-1949
Tadeusz Włoczewski: lata 1950-1955
Tadeusz Gieruszyński: lata 1955-1956
Stanisław Tyszkiewicz: lata 1956-1979
Zbigniew Sierpiński: lata 1979-1985
Tadeusz Marszałek: lata 1985-1991
Arkadiusz Bruchwald: lata 1991-2020
Wojciech Grodzki: od 2021 roku